Toen ik zeven jaar geleden met pensioen ging, ben ik eerst door Europa gaan toeren. Dat vond ik heerlijk, maar op een gegeven moment heb je alles wel gezien en begint het weer te kriebelen.

Sinds begin dit jaar rij ik drie dagen per week voor De Nieuwe Koetsiers dezelfde persoon naar belangrijk afspraken. Hij heeft zijn schouder gebroken en kan zelf niet rijden. Omdat je steeds in de auto zit, bouw je een band op. Je raakt zo helemaal betrokken bij zijn bezigheden, dat is het leuke-ik ontmoet zijn klanten en maak ook met hen een praatje.

Straks is die schouder genezen en krijg ik een andere klant. Is dat toevallig een minder sympathiek persoon, dan mag iemand anders hem van me rijden. Want dat is het mooie van dit werk: je kunt elke opdracht weigeren. Het geld dat ik er mee verdien, is voor mij niet zo belangrijk, het gaat erom dat ik weer bij het arbeidsproces betrokken ben. Ik ben fit en sport nog regelmatig, dus voorlopig ga ik hier nog tien jaar mee door . Wat zeg ik? Misschien wel twintig!"